Sebastian Fitzek (Berlijn, 1971) studeerde Rechtswetenschappen en werkt als journalist en schrijver voor radiostations en tv-zenders. Van zijn psychologische thrillers zijn miljoenen exemplaren over de toonbank gegaan in niet minder dan negenentwintig talen. En ik durf hem als mijn favorietste schrijver te noemen. Het merendeel van zijn boeken zijn aparte verhalen.
“Het geschenk” gaat over Milan die op een dag aan het stoplicht in een auto naast hem een huilend meisje achterin ziet zitten met een tekst op een papier die ze voor het raam houdt. Hij krijgt het gevoel dat het meisje in gevaar is, en volgt de auto, maar al snel veronderstelt hij dat het om een flauwe grap gaat. Wat er ook op het papier stond zijn voor hem enkel verwarrende tekens, want Milan is analfabeet. Analfabeet maar met een fotografisch geheugen en tekent s’avonds duidelijk wat hij heeft gezien. Zijn vrouw ziet zijn tekening en zegt wat er staat geschreven :” Help, dit zijn niet mijn ouders”. Milan kan het niet laten en probeert haar terug te vinden daar waar hij haar voor het laatst heeft gezien. Hij had dit beter niet gedaan…
Het boek met iets meer dan 300p was razendsnel uit, de aangename schrijfstijl, de hoofdstukken die gewijd zijn aan de verschillende hoofdpersonen, en de spanning die steeds aanwezig is, heeft hier een grote rol in gespeeld. Natuurlijk kan ik zonder blozen zeggen dat Fitzek mijn favoriete schrijver is. Zelf lees ik graag boeken van een reeks, maar meer ben ik nog te vinden voor alleenstaande boeken, zoals Fitzek ze merendeels schrijft
In dit verhaal laat hij de aandacht gaan naar mensen die niet kunnen lezen of schrijven (iets voor mensen als wij die zoveel lezen verschrikkelijk moet zijn) maar zonder dat we het weten treft dit probleem nog enorm veel mensen en ligt het niet alleen aan gebrek van het aanleren maar is het ook een ziekte net zoals dyslexie maar noemt men dit alexie ( woordblindheid).
Echt genoten heb ik weer van zijn boek en verdient voor mij een topscore.
5*
Bedankt The house of books voor het recensie exemplaar.
