Karen Rose is wereldwijd bekend met haar genre Romantic Suspense, en heeft momenteel reeds meer dan 20 tittels op haar naam staan. Haar thrillers zijn gruwelijk spannend, met een flinke dosis romantiek. Een kleine en leuke anekdote , toen ze acht jaar was las ze per ongeluk een boek van Edgar Allen Poe, en heeft hier jaren last van gehad om te slapen. Gelijk was dit haar eerste kennismaking met het thriller genre.

In “Tel tot tien” maken we kennis met Mia Mitchell van moordzaken en Reed Solliday van brandinspectie. Beide zijn genoodzaakt om samen te werken, er breken ontzettend veel woningbranden uit met dodelijke slachtoffers. Het wordt al snel duidelijk dat deze barbaars zijn toegetakeld en levend zijn verbrand, en de feiten volgen zich ontzettend snel achter elkaar op. Mia is zelf nog niet helemaal hersteld van een schotwond in de schouder, waarvan de dader nog niet is opgepakt, en het gevaar nog steeds op de loer ligt.

Deze auteur was mij niet onbekend maar het was lang, te lang geleden dat ik nog een boek van haar had gelezen.  Van deze bijna 500 p. heb ik echt genoten. De personages van Mia en Reed zijn zo mooi weergegeven dat je letterlijk in hun huid kan kruipen. De gevoelens van weerzin, spanning, ongeloof, angst en liefde voel je samen met hun aan. De hoofdstukken zijn niet al te lang tot zelfs bijzonder kort, en samen met de spanning die steeds aanwezig is wordt je hierdoor uitgenodigd om verder te lezen. Het kan niet eenvoudig zijn om een lezer 500 p. aandachtig te houden, maar toch was dit bij mij het geval, het boek had me in de ban van begin tot eind.

5*

Met dank aan Uitgeverij De Fontijn voor het recensie exemplaar.